Rozdział czterdziesty-pierwszy
* Sophie *
- Idiota.. - powiedziałam po cichu ściskając w
ręce chusteczkę, która była już z resztą cała przemoczona od wycierania łez.
Byłam cała czerwona i siedziałam na ławce w parku o 2 w nocy, mam już dosyć.
Czemu mnie zdradził? Jestem aż tak beznadziejna? To moja wina? Nie... to on
jest skończonym kretynem. Ale żeby z jakaś kelnerką - narkomanką? Narkomani od
początku rozwalają mi życie, w życiu nie zacznę ćpać. NIGDY! - pełno myśli
zaprzątało mi głowę. Zasnęłam chyba na tej ławce, bo obudził mnie telefon od
mojej przyjaciółki Angeliki.
- Gdzie Ty jesteś!? - wykrzyczała strasznie
zdenerwowana.
- Yyyy... w parku chyba..
- Czemu nie wróciłaś na noc do domu? O której Ty w
ogóle wyszłaś? Nie mogłaś mnie obudzić? Ja wiem, że James strasznie Cię zranił,
ale to nie powód, żebyś mi wykręcała takie numery. Dzwoniłam do Ciebie chyba
już z piętnaście razy! - powiedziała już spokojniejszym tonem
- Wyszłam tak około pierwszej w nocy, nie chciałam
Cię budzić, bo już wystarczająco obarczam Cię moimi problemami. Zaraz wrócę do
domu i wszystko Ci wytłumaczę. - powiedziałam spokojnym głosem i rozłączyłam
się.
Spojrzałam na ekran telefonu by sprawdzić godzinę
i rzeczywiście było jakieś czternaście nieodebranych połączeń, i wszystkie od
Angeliki. Była 7.30 rano, musiałam się pośpieszyć, bo jestem na drugim końcu
miasta, a Londyn jest przecież ogromny. Dziś poniedziałek, więc wykłady
zaczynają się wcześnie- o 9.00. Złapałam szybko taksówkę i pojechałam do domu.
W domu powitała mnie Angelika, która krzątała się
po kuchni i robiła mrożoną kawę i naleśniki z dżemem. Usiadłam przy blacie
stołu i zaczęłam jej opowiadać, o tym, że wszystko mnie już męczy- studia,
nawet moja rodzina (zastępcza z Manchesteru - Sophie pochodzi z Tajlandii.)
- Ja też? - przerwała mi Angelika.
- Nie, ty nie. - powiedziałam stanowczym, ale
miłym głosem.
- Chciałabym Ci coś zaproponować - powiedziałam,
lecz nie zdążyłam dokończyć, bo momentalnie spojrzałam się na telewizor, który
włączyła Angelika, a w nim oczywiście.. wywiad z One Direction!
- Yhhh... jak ja nienawidzę tych pięciu pedałów. (
sorki za to, ale Sophie ich strasznie nie lubi ) - powiedziałam poirytowana.
- Nie przesadzaj Sophie.. są ładni, strasznie
ładni. - powiedziała.
- Może i ładni, ale osobowości i talentu nie mają
za grosz!
- No dobra, zmieńmy temat. Co chciałaś mi
zaproponować, bo nie dokończyłaś?
- Wyjazd na Malediwy... - powiedziałam niepewnym
głosem.
- Jasne! Świetny pomysł, ale co ze studiami?
- Pojedziemy tylko na tydzień i powiemy, że
nadrobimy to, w tym tygodniu nie mam żadnego egzaminu, a Ty?
- Ja też nie. - odpowiedziała uradowana.
- Super, jutro wszystko załatwię - zapewniłam ją.
- Boże! Sophie patrz która godzina! - krzyknęła
tak głośno, że usłyszało ją chyba z pół dzielnicy. Była 8.45 a wykłady miałyśmy
na 9.00 a nie byłyśmy nie ubrane i nie umyte.
- Dobra dziś sobie darujemy, jakoś to nadrobimy,
najwyżej pójdziemy tak po południu na uczelnię i powiemy, że nas nie będzie
przez tydzień i, że dziś nie mogłyśmy itd. Coś się wymyśli!
- Okej, to ja idę się szybko umyć i ubrać, bo
muszę jeszcze załatwić parę spraw na mieście.
- Ok - powiedziałam, po czym pośpiesznie
wskoczyłam pod prysznic i zaczęłam się szykować.
Swoją drogą ciekawe co to za "sprawy",
chętnie bym się dowiedziała, ale nie chciałam już jej tak wypytywać.
Zanim się spostrzegłam Angelika już wróciła z
dwoma kubkami herbaty ze Starbucks'a i dwoma muffinkami. Była już 13.45, więc
postanowiłyśmy, że zjemy to po drodze do uczelni. Pojechałyśmy metrem.
*pół godziny później*
Rozdzieliłyśmy się z Angeliką i poszłyśmy na swoje
wydziały po przymilać się trochę do naszych profesorów, by bez problemów pozwolili
nam pojechać.
Dobrze jedź na te Malediwy, tylko koniecznie
przywieź mi pamiątki - powiedział miłym głosem mój wykładowca.
- Nie wiem, jak panu dziękować, na prawdę -
powiedziałam, po czym uraczyłam go dość wymuszonym uśmiechem.
- Po prostu przywieź mi te pamiątki i będzie ok.
- No dobrze. hah - zaśmiałam się sztucznie, po
czym udawałam uradowaną i sztuczny uśmiech nie schodził mi z twarzy.
Nie mogę już patrzeć na tych ludzi, nawet na te
sekretarki i sprzątaczki, po prostu nienawidzę tego miasta! - pomyślałam.
- I jak? - spytałam się Angeliki, gdy spotkałyśmy
się na dziedzińcu uczelni.
- Bez problemów, a u Ciebie?
- Też, tylko mam mu przywieźć pamiątki. Już on
zobaczy jak ja mu tą pamiątki przywiozę. Pfff.. Kto jak kto, ale ja nie będę
temu staremu, siwemu idiocie prezentów robić! - powiedziałam wkurzona.
- Sophie, nie irytuj się tak! Na prawdę
potrzebujesz tych wakacji, a najlepiej to jakiegoś przystojniaka, którego
poznasz na tych wakacjach. - powiedziała po czym zaczęła się śmiać.
- Masz rację. Może pójdziemy gdzieś na obiad? Mc
Donald's Ci pasuje ?
- Jasne. - odpowiedziała.
Po czym złapałyśmy taksówkę i pojechałyśmy do
najbliższego Mc'a.
Gdy byłyśmy już najedzone, postanowiłyśmy
wypożyczyć "Projekt X " na DVD i kupić jakieś lody, popcorn i chipsy.
Więc spacerkiem wybrałyśmy się do galerii handlowej, kupiłyśmy to co potrzeba,
wypożyczyłyśmy film, lecz oczywiście po drodze nie obyło się bez
"drobnych" zakupów, w końcu lecimy niedługo na Malediwy, więc trzeba
kupić jakieś letnie ubrania i stroje kąpielowe.
Całe obładowane zakupami weszłyśmy do autobusu.
Będąc już w domu, zrobiłyśmy sobie popcorn,
włączyłyśmy film, nałożyłyśmy maseczki i nawet nie zorientowałyśmy się, że
zasnęłyśmy przytulone na kanapie z maseczkami na twarzy.
__________________________________________________________________________
A więc nazywam się Marta i mam tyle samo lat co
Paulina i Angelika ( 13 ) i chodzę z nimi do jednej szkoły. Będę pisać
rozdziały za nową bohaterkę - Sophie. Ma ona 18 lat, studiuje w Londynie, pochodzi
z Tajlandii, od 5 roku życia była w domu dziecka, w wieku 12 lat adoptowała ją
bogata rodzina z Manchesteru. Bardzo nie lubi 1D. Mam nadzieję, że Wam się
spodoba, piszcie co myślicie :))
* Lexi *
Biegłam jak najszybciej chociaż tak naprawdę
nie wiem po co, łzy leciały mi strumieniami, a ja chciałam tylko wtulić się w
Liama bo przy nim zapominam o całym śmiecie. Na zakręcie prawie się nie przewróciłam,
ale udało mi się wyrobić. Kiedy wbiegłam na basen zobaczyłam Liama, płynął tak,
że był odwrócony do mnie tyłem i mnie
nie widział, ale hałas z jakim wbiegłam spowodował, że obejrzał się za siebie.
Stałam cała zapłakana i nie wiedziałam co mam robić. Liam- wyszeptałam cicho.
Ja spuściłam głowę w dół, a on wyszedł z wody i podszedł do mnie, przytulił się
do mnie i do ucha powiedział mi : wiedziałem, że tak to się skończy. Wtuliłam
się w niego mocno, mimo że był mokry nie przeszkadzało mi to, słowa które
powiedział chwilę wcześniej jeszcze do mnie nie docierały. Staliśmy w uścisku
dłuższą chwilę, ale Liam powiedział:
- Poczekaj tu, ja pójdę się przebrać, a na
razie masz- położył mi ręcznik na ramionach- wytrzyj się bo przeze mnie jesteś
cała mokra.
Ja uśmiechnęłam się i jak wcześniej
mówiłam, dobry humor wrócił mi od razu, przy nim czułam się po prostu wspaniale.
Wytarłam się, ale wiadomo że moje ciuchy dalej były mokre. Po chwili przyszedł
już ubrany Liam, objął mnie ramieniem i zaczęliśmy iść w stronę wyjścia, ani
mi, ani jemu uśmiechy już nie schodziły z twarzy. Szliśmy przez korytarz do
windy, a paparazzi chyba dowiedzieli
się, że coś tu się dzieje, było ich pełno, co chwile robili zdjęcia i zadawali przeróżne
pytania. My na żadne z nich nie odpowiedzieliśmy i szybkim krokiem weszliśmy do
windy. Jechaliśmy windą cały czas przytuleni i prawie wcale się nie
odzywaliśmy. Kiedy byliśmy już u góry Liam nie próbował iść już do swojego
pokoju, tylko trzymając mnie za rękę poszliśmy do mojego pokoju. Otworzyłam
drzwi i szybko poszłam się przebrać w < klik > i poprawić makijaż. Wróciłam do pokoju i usiadłam na łóżko koło Liama.
- Liam?- powiedziałam machając nogami jak
małe dziecko
-Hmm…?
- Może wyszlibyśmy gdzieś razem?-
powiedziałam cały czas machając nogami, ale patrzyłam się na niego i
uśmiechałam się
- A gdzie byś chciała? – powiedział
patrząc mi w oczy i również się uśmiechał
- Chodźmy do jakiegoś parku rozrywki!-
powiedziałam, złapałam go za rękę i poszliśmy w stronę wyjścia
Trzymając się za ręce pobiegliśmy w stronę
windy, w windzie nie obyło się bez namiętnych pocałunków i staliśmy przed
hotelem. Liam szybko złapał jakąś taksówkę i ruszyliśmy w stronę najbliższego
parku rozrywki.
- Boisz się szybkich kolejek?- zapytałam
go podczas jazdy taksówką
- Nie, a ty?
- Oczywiście że nie! Ja je kocham! –
powiedziałam składając pocałunek na jego ustach, ale kierowca przerwał nam
- Przepraszam, ale jesteśmy na miejscu-
powiedział
Zapłaciliśmy i łapiąc się za ręce
biegliśmy jak najszybciej w stronę parku. Tak naprawdę nie wiem po co cały czas
biegliśmy, ale śmialiśmy się przy tym i podskakiwaliśmy śmiesznie. Po chwili
staliśmy już pod największą i najszybszą kolejką.
- No to co? Idziemy?- powiedziałam unosząc
brew
- No oczywiście, że tak.
Na szczęście nie było dużej kolejki i po chwili
siedzieliśmy już w pierwszym wagoniku. Kolejka pierw jechała po górę i później
szybko zjeżdżała w dół, później jeszcze były momenty, że byliśmy do góry nogami.
Całą drogę trzymaliśmy się mocno za rękę i krzyczeliśmy z całych sił. Ja szybko
wybiegłam z wagonika i wyciągnęłam z niego Liama podając mu rękę. Kupiliśmy
zdjęcie z kolejki na którym obydwoje wyglądamy tragicznie ale śmiesznie. Nie
puszczając swoich dłoni poszliśmy w stronę następnej kolejki. Usiedliśmy koło
siebie i zaczęliśmy wjeżdżać na górę. Siadało się dokoła, później kolejka
wjeżdżała bardzo wysoko i nagle szybko spadała. Liam najwyraźniej trochę się
bał bo mocno ścisnął moją dłoń, ale mi to całkowicie pasowało. Następnie
poszliśmy do budek w których można było wygrać misie. Ja rzucałam piłeczkami w
kubeczki ustawione w piramidkę i wygrałam dużą palmę, Liam cały czas się z niej
nabijał. On rzucał piłeczkami do kubeczków i muszę przyznać, że całkiem nieźle
mu szło, wygrał dużego brązowego misia. Potem poszliśmy na lody, przy okazji
usmarowałam go całego moim lodem no i nie obyło się bez pocałunków. Weszliśmy
jeszcze na parę kolejek, poszliśmy do sali z krzywymi lustrami i zrobiliśmy
sobie zdjęcia w budce. Na pierwszych wygłupialiśmy się, ale na następnych już
całowaliśmy. Na koniec poszliśmy jeszcze na karuzelę, na której siada się na
koniku i kręci dokoła. Muszę przyznać, że całkowicie zapomniałam o sprawie z
Niallem i wspaniale się bawiłam, nawet było mi trochę przykro, że musimy już
iść. Trzymaliśmy się za ręce i śmialiśmy cały czas. Wsiedliśmy do taksówki i
wróciliśmy do hotelu. Zrobiło się już strasznie późno więc, pocałowaliśmy się
na pożegnanie i każde z nas poszło w stronę swojego pokoju. Weszłam do pokoju i
zapaliłam światło. To co zobaczyłam na łóżku… przeraziło mnie. Zobaczyłam
półgołą Kate siedzącą na Niallu i całowali się namiętnie.
- Cooo !?!- krzyknęłam na cały głos a z
oczu znowu zaczęły kapać mi łzy.
- Lexi!- krzyknął Niall i odepchnął od
siebie Kate która patrzała się na mnie i śmiała się do mnie tym sowim ‘ złym’ uśmieszkiem.
Zaczął iść w moją stronę a ja się cofałam.- Daj mi wytłumaczyć!
- Co wytłumaczyć!? Co ty chcesz mi
wytłumaczyć!? Nie jestem ślepa!- powiedziałam wybiegając z pokoju
Pobiegłam do pokoju Liama i zaczęłam
dobijać się do drzwi.
- Co się stało Lexi?!- powiedział
otwierając drzwi
Weszłam do środka i usiadłam na łóżku
próbując nie płakać, Liam chwilkę później usiadł się koło mnie. Opowiedziałam
mu wszystko co zobaczyłam kiedy weszłam do pokoju, nie wyglądał na
zaskoczonego. Kiedy skończyłam on nie patrzył się już na mnie tylko w zimie,
nastała cisza.
- Liam?- zapytałam łamiącym się głosem ale
nie otrzymałam odpowiedzi- Powiedz coś!- krzyknęłam na cały głos
- Lexi, bardzo cię przepraszam!-
powiedział Liam, objął mnie i poczułam jak jego jedna łza spływa na moje ramię
- Co się stało?- szepnęłam mu do ucha
- Wiedziałem, że kiedyś będę musiał ci
wszystko wytłumaczyć. – powiedział, ale widać było że nie jest zadowolony.- A
więc, nie chce żebyś więcej przez niego cierpiała i chociaż pewnie jeśli powiem
ci prawdę moja przyjaźń z Niallem nigdy już nie będzie już taka sama to
zrozumiałem że czuję coś do ciebie i
muszę ci to powiedzieć- patrzyłam na niego i nie wierzyłam własnym Uszą
- Jeśli nie chcesz to nie mów…
- Chcę. A więc : nie wiem co Niall do
ciebie czuję, ale związek twój i jego był udawany- wtedy poczułam jak moje
serce pęka na kawałki i znowu te łzy w oczach, ale nadal patrzyłam się mu
prosto w oczy.- nasz menadżer kazał znaleźć Niallowi inną dziewczynę, ponieważ
Niall chodzi z Kate, a ona bierze narkotyki. Kiedy jeden paparazzi zobaczył ich
razem musieliśmy im dużo zapłacić, żeby nie napisali, a chcieli napisać artykuł
o tym, że Niall chodzi z jaką ćpunką. Więc aby to nie wyszło na światło dzienne
Niall miał znaleźć sobie jakąś inną dziewczynę, ty spodobałaś mu się tamtej
nocy w klubie no i wybrał ciebie…- mi łzy leciały już jedna za drugą choć nie
wybuchłam płaczem, patrzyłam cały czas na Liama, ale on patrzył w ziemię.
- Czyli to znaczy, że Niall tak naprawdę
mnie nie kocha tylko Kate?- powiedziała cicho
- Tak.- odpowiedział krótko
- Dziękuję, że mi to powiedziałeś.-
odpowiedziałam i wyszłam z jego pokoju, choć łzy dalej leciały mi z oczy jak z
wodospadu.
Nie wiedziałam co z sobą zrobić, do pokoju
nie mogłam wrócić bo nie wiedziałam co tam zastanę więc nie przejmując się
zimnem ani niczym wyszłam z hotelu i nie próbując powstrzymywać łez szłam przed
siebie. Szłam już tak godzinę i cały czas rozmyślałam, poczułam że cały mój
świat legną w gruzach. Wyszłam już trochę poza miasto i robiło się coraz
ciszej, coraz mniej ludzi mijałam i doszłam już tak daleko, że nie widziała już
nikogo tylko mijające mnie samochody. Nagle zobaczyłam postać w czarny kapturzę
idącą mi naprzeciw trochę się przestraszyłam więc szybko zaczęłam zawracać w
stronę miasta, ale kiedy się obejrzałam postać biegła za mną. Zaczęłam szybko uciekać, ale postań mnie
doganiała.
* Roksana *
Odłożyłam telefon i poszłam zobaczyć co
robi Harry. On nadal rozmawiał przez telefon z Liamem. Oparłam się o próg
drzwi, patrzyłam na Harrego i uśmiechałam się. Po chwili zakończył rozmowę z
Liamem, odłożył telefon, podszedł do mnie i objął mnie w pasie przysuwając do siebie.
Czułam jego oddech na sobie, a po chwili zaczął całować mnie po szyi, ja
uśmiechałam się tylko ale po chwili odeszłam od niego.
- Harry ja idę na plażę popalać się, bo
jestem już blada jak ściana.
- Ok. to idź, ja zostanę. Nie lubię się
opalać.
- Dobrze, ja niedługo wrócę- powiedziałam,
pocałowałam go w policzek i wyszłam z domku.
Szłam w kierunku plaży, kiedy nagle
usłyszałam że ktoś mnie woła : pssss. Rozejrzałam się dokoła ale nie zobaczyłam
nikogo oprócz dosyć przystojnego chłopaka w moim wieku.
- Tak ty.
- Czego chcesz?- powiedziałam zdejmując
okulary żeby przyjrzeć mu się dokładniej, tak był bardzo przystojny.
- Chcesz coś kupić?
- Co niby?
- To.- powiedział wyciągając woreczek z
biała substancją, ja spojrzałam na niego pytająco- no widzę że chcesz- tak miał
rację od dawna już nie brałam i strasznie mnie kusiło żeby wziąć trochę
- Dobra… ile za to chcesz?
On podał cenę, zapłaciłam mu i wzięłam
woreczek. Odeszłam od niego spokojnie i poszłam na plaże. Myślałam że będzie
tam pełno ludzi, a nie było nikogo. Choć to mała, troszkę dzika plaża jest tam
naprawdę pięknie więc dziwiłam się czemu nikt tam nie przychodzi. Opalałam się
i opalałam. Przypomniałam sobie o moim zakupie i w myślach kłóciłam się ze sobą
co robić. Wyjęłam woreczek i rozsypałam zawartość na ręce, chwilę się
zastanawiałam i chciałam już je nawet wyrzucić, ale rozmyśliłam się i szybko wciągnęłam
to nosem. Zakręciło mi się w głowie i położyłam się na ręczniku. Zaczęłam mówić
coś sama do siebie, ale czułam się fatalnie, kiedyś gdy brałam to po to żeby
było mi przyjemnie, a teraz głowa mi pęka. Nie wiedzieć czemu miałam chęć na
więcej więc szybko zwinęłam ręcznik i poszłam w to samo miejsce gdzie spotkałam
tego chłopaka. Wróciłam i zobaczyłam go, ale tym razem to on przywitał mnie
pytającym wzrokiem.
- Hmmm.. chcesz więcej?- powiedział
uśmiechając się złośliwie
- Oj nie gadaj tylko daj mi to!
Zapłaciłam wzięłam woreczek i znowu
wróciłam na plaże. Czynność powtórzyłam i teraz poczułam się już trochę lepiej.
Leżałam na piasku i czułam jak oczy mi się zamykają.
_______________________________________________________________________
Dziś jest dosyć długi no i dużo się wyjaśniło, ale to jeszcze nie koniec niespodzianek ;) Komentujcie :**
